Michiel Heijmans: Herenigd met een oude vriend

0
Michiel Heijmans
©Michiel Heijmans

Michiel Heijmans schreef het boek De Straatfotobijbel voor Photofacts Publishing. Hij is behind-the-scenes- (BTS-) en bedrijfsfotograaf en geeft workshops straatfotografie. Hij schrijft elke maand een column in Focus. Volg hem op Instagram: michielheijmans

Toen ik mijn eerste camera kocht, hadden we rolletjes en wist ik niets van diafragma’s. Richten, afdrukken en doordraaien. Esther, mijn vrouw, had vroeger een Minolta. Ik had zelf volgens mij helemaal geen camera, maar maakte in mijn hoofd foto’s van wat ik zag. De Canon 350D doet vaag een belletje bij me rinkelen. Denk dat dat mijn eerste digitale camera was. 8 megapixels, maximum ISO van 1600 en zeker geen touchscreen. Ik maakte vakantiekiekjes met een 70-300 mm-lens die ik nu nooit meer zou kopen. Vele compact-camera’s later kwam er een Sony DSC-RX100M4, waar ik al heel veel meer mee kon. Tot ik me écht ging verdiepen in de fotografie.

Eind 2020 kocht ik een Fujifilm X-T3. Dat was de camera die bij mij allerlei fotografievuren heeft doen ontbranden. Ik had net mijn vorige baan opgezegd en wilde het roer helemaal omgooien. Dat deed die Fujifilm-camera. Door die camera en zijn kleine broer, de Fujifilm X100V, ben ik met gestrekt been de fotografie ingestapt. Straatfotografie, portretten en behind-the-scenes. Toch zijn de X-T3 en ik maar kort bevriend geweest. Omdat de term fullframe me enorm aantrok, ruilde ik in oktober 2021 mijn Fujifilm heel bewust in voor een Sony α7R IV. Sony’s zijn fantastisch. Prachtig glas, een miljoenmiljard mogelijkheden en die verschrikkelijk mooie monochrome creatieve stijl, zoals dat bij Sony heet. Maar de straatfotograaf in mij kon er niet aan wennen. Niet dat ik het niet de kans heb gegeven, hoor. 3 dagen heb ik door Londen gezworven met overdag die fijne 40mm F2.5 op mijn nieuwe Sony α7 IV. Het paste me gewoon niet. We werden geen echte vrienden, we bouwden geen band op.

Vorige maand ontving ik mijn nieuwe Fujifilm X-T5. Alsof een verloren vriend thuiskwam. Het is helemaal niet dat de camera beter is, de lens of het APS-C-formaat. Daarvoor zijn we nog te kort herenigd. Nee, een merk moet je volgens mij vooral liggen. Je moet gecharmeerd zijn van het merk, het bedrijf en de marketing. Je moet je op je plek voelen tussen andere fotografen die het merk gebruiken. In ieder geval wel als je zo manisch met fotografie bezig bent als ik. Het gaat om community. Misschien is het mijn marketingachtergrond, maar ik zit middenin die Fujifilm-doelgroep. Als er Fujifilm op staat, kun je het aan mij verkopen. Ik schrijf dit niet om een lofzang te steken over Fujifilm, alhoewel het een fantastisch cameramerk is. Met de instellingsknoppen bovenop en die mooie retro-uitstraling. Nu doe ik het toch, sorry. Ik schrijf dit ook niet als een open sollicitatie naar een positie als Fujifilm X-Photographer (alhoewel ik geloof dat je je dromen uit moet spreken). Ik schrijf dit omdat fotografie zoveel meer is dan een camera of cameramerk.

Als je dag in dag uit met fotografie bezig bent, dan moet je ervoor zorgen dat je je omringt met mensen en dingen die je leuk vindt. Die je motiveren. Zaken waar je enthousiast van wordt en waar je motiverend over kunt blijven vertellen. Je moet zorgen dat dat vuurtje dat je hebt nooit meer uitgaat en zorgen dat je de juiste brandstof voor dat vuurtje gebruikt. Om de grap voor te zijn: Ik zeg niet dat je bepaalde merken in het vuur moet gooien. Helemaal niet. Als Olympus jou past (en het Micro Four Thirds-systeem), of Nikon (met dat fijne sluitergeluid), wordt dan goede vrienden met die camera. Verlies je erin, en leer je vriend(in) zo goed mogelijk kennen. Bouw een band op. De X-T5 doet mij denken aan een oud versje van Toon Hermans: “Pas als je iemand hebt, die met je lacht en met je grient, dan pas kun je zeggen: ‘Ik heb een vriend’”. We gaan mooie avonturen beleven, mijn Fujifilm en ik.

Deze column is eerder verschenen in Focus 9. Heb je die nog niet in huis? Bestel hem dan direct!

Lees hier meer van Michiel Heijmans:
Naast het GAS zit de REM
De Clearasil van de fotografie
Het belichtingsvierkant
Het nut van fotografieworkshops
Geld uitgeven

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Geef je reactie!
Schrijf hier je naam