Precies 15 jaar geleden werd de Nikon D7000 DSLR geïntroduceerd. De naam geeft aan dat het een model in de budgetklasse zou moeten zijn, maar tijdens een korte vakantietrip kwam ik erachter dat er eigenlijk heel weinig aan deze camera ontbreekt.
Voor mijn verblijf in Zuid-Spanje wilde ik een compacte camera met een universeel zoomobjectief meenemen.Mijn ‘dagelijkse’ camera’s en objectieven zijn vrij zwaar en volumineus. Mijn buurman bood mij zijn Panasonic GH5 met 14-140 zoomobjectief aan. Dat was eigenlijk wel precies wat ik zocht; compact, goede kwaliteit en veel mogelijkheden. Een zoom met een kleinbeeld-equivalent van 28-280mm is perfect voor landschappen en (hopelijk) wat vogels en wildlife. Hij gaf zijn setje gelijk mee, ook al twijfelde ik nog en duurde het wel twee weken voor ik zou vertrekken. Vlak voor vertrek keek ik nog eens in mijn kast met oude camera’s en vond daar de Nikon D7000. Wat een mooie camera eigenlijk. Knoppen voor alle veelgebruikte functies, dubbele kaartsleuven, live-view en video. Ik had ook nog een Nikon 18-200mm zoom liggen, wist ik. Dat zou dan een 27-300mm worden met de APS-C- sensor van de D7000. Eigenlijk net zo’n leuk setje als dat van m’n buurman en ik zou er wat minder voorzichtig mee hoeven zijn. Nadat ik de 3 accu’s die ik er bij vond had opgeladen en getest en de firmware van de camera had geüpdatet van 10.2 naar 10.5, bracht ik de camera van mijn buurman terug. Die keek me vreemd aan, maar ik ging deze reis voor Oud Digitaal.
Bediening
De D7000 heeft voor een camera in zijn klasse enorm veel knoppen en wieltjes. Bij de huidige camera’s in de budgetklasse moet je veel via het touchscreen regelen. De D7000 heeft nog geen touchscreen, maar dat maakt de camera niet minder makkelijk te bedienen. Integendeel zou ik bijna durven beweren; elke belangrijke functie heeft wel een eigen knopje of wieltje. De drukknopjes werken samen met de 2 instelwielen. Bij verschillende knoppen kun je, wanneer je deze indrukt, verschillende instellingen aanpassen op het lcd-scherm boven op de camera. Daarbij gebruik je meestal het achterste instelwiel, maar de meeste drukknoppen aan de linker kant van de body bieden ook nog de mogelijkheid om met het voorste instelwiel extra aanpassingen te doen. Daarnaast is er natuurlijk het uitgebreide en overzichtelijke menu dat we van Nikon gewend zijn en waar je met de kantelknop achter op de body snel doorheen kunt scrollen. Ik kan me voorstellen dat al die functies en instellingen voor een beginnende fotograaf, de doelgroep van deze camera, zelfs wat overweldigend zijn. Je zou misschien denken dat al die knopjes en wieltjes na 15 jaar wel wat minder goed zullen werken of het misschien zelfs helemaal niet meer doen, maar die angst is onterecht; alles functioneert nog perfect bij mijn D7000.
Bracketen en HDR
Waar ik ook heel blij van werd was een klein drukknopje met de letters BKT op de voorkant van de body, net onder het knopje om de ingebouwde flitser open te klappen. Met dit knopje heb je direct toegang tot het bracketingmenu op het display boven op de camera. Je kunt zo snel instellen of je de camera twee of drie extra opnamen met een andere belichting wilt laten maken en hoeveel die belichting mag afwijken van de oorspronkelijke belichting die je zelf ingesteld hebt of door de belichtingsautomaat van de camera hebt laten kiezen. Ik had namelijk het plan opgevat om landschapsopnamen te gaan maken tijdens een aantal wandelingen in de prachtige berggebieden aldaar en dan kan het maken van een belichtingsreeks enorm helpen om ofwel de perfecte belichting de vinden of om de verschillende belichtingen in de nabewerking samen te voegen tot een HDR, een afbeelding met een extra groot dynamisch bereik. Die extra contrastomvang is vooral bij opnamen van berglandschappen nogal eens nodig. Het dynamisch bereik van de D7000 is goed, maar iets minder dan we van moderne (full-frame) camera’s gewend zijn. Vooral met de hoge lichten is het oppassen. Het samenvoegen van de drie verschillende belichtingen van de nef-bestanden (Nikon Raw) in Adobe Lightroom Classic gaf mij de beste resultaten. Lightroom voegt ze dan samen tot een dng-bestand (Digital Negative) een nieuw raw-bestand dat je na het samenvoegen eventueel nog verder kunt bewerken in de Ontwikkelen-tab.
Eenbeen en driepoot
Landschapsfoto’s vereisen vaak een wat grotere scherptediepte en dan kom je al snel op langere sluitertijden uit als je niet te hoog in de ISO-waarde wilt. De D7000 doet het best wel goed met hoge ISO’s, maar het is toch een camera van 15 jaar oud en met een beperkt aantal pixels. Je wilt dan liever een beetje aan de veilige kant blijven en niet boven de ISO 400 gaan. Een driepootstatief was voor deze trip geen optie, omdat ik licht op reis wilde met alleen een rugzakje. Ik had nog een oude Cullmann-monopod liggen die in twee delen uit elkaar geschroefd kan worden en samen met een kleine kogelkop en een snelkoppelingsplaatje paste alles mooi in mijn kleine rugzakje. De tweede dag van mijn verblijf liep ik over een rommelmarkt en zag daar een Cullmann-driepoot-statief staan met hetzelfde snelkoppelingssysteem als mijn monopod. Na wat onderhandelen kon ik het voor 12 euro meenemen, een mazzeltje, al kon het niet mee terug naar huis. Met de camera op mijn ‘nieuwe’ statief kwam ik erachter dat de zelfontspanner van de D7000 uitstekend samen werkt met de bracketing-functie. Na de gebruikelijke piepjes maakt de camera de eerste opname, geeft weer een piepje en maakt de tweede en na nog een piepje de derde belichting. De bracketing werkt ook samen met de Mirror-up-stand, al moet je dan wel zelf 3 maal afdrukken en ook kun je de zelfontspanner dan niet gebruiken. Werk je vanaf statief, dan is de live-view mogelijkheid van de D7000 soms handig. Je kunt dan ook de waterpas gebruiken om de horizon recht te zetten. Wanneer je uit de hand werkt of met een monopod, is het een idee om de de scherptdiepte-knop (Fn) voor op de body te programmeren om bij indrukken een waterpasje in de zoeker te tonen. Daarvoor wordt de lichtmeter onder in de zoeker gebruikt, heel slim van Nikon! Houd er rekening mee dat je in de live-view stand het diafragma in de M-stand niet handmatig kunt aanpassen. Het blijft staan op het diafragmagetal dat je ingesteld hebt voordat je live-view activeerde. Ook is er geen lichtmeter zichtbaar. Dat is dan weer minder handig van Nikon.
11x zoom
De AF-S DX VR Zoom-Nikkor 18-200mm F3.5-5.6G IF-ED van de eerste generatie, die ik mee had, stamt uit 2005 en is dus 5 jaar ouder dan de D7000. Voor zijn tijd was het absoluut een modern objectief met zijn grote zoombereik, stille autofocus, interne scherpstelling en optische beeldstabilisatie van 4 stops. Zo’n universele zoom is ideaal voor reisfotografie en ook voor landschappen, al miste ik daarvoor soms net wat extra groothoek. Vooral in de bergen is 27mm (kleinbeeld equivalent) soms iets te weinig. De eerste versie van dit objectief was, ondanks de toepassing van ED en asferische lenselementen, optisch gezien wat zwak in de hoeken bij de grotere diafragma-openingen. Voor landschapsfotografie zal dit zelden een probleem zijn en ook bij portret zijn de hoeken meestal minder van belang. Helaas kon ik de bijbehorende zonnekap niet vinden, maar de coating van dit objectief is ook van hogekwaliteit en voorkomt reflecties uitstekend. De zoom laat, met name in de groothoekstand, flink wat vertekening zien, maar deze is met de raw-converter probleemloos te corrigeren. Ook de jpegs zien er goed uit door de vertekeningscorrectie in de camera die met de laatste update van de firmware nog verbeterd is. Het lastigste aan dit objectief vond ik voor landschapsfotografie de stille autofocus die in combinatie met de zeer korte scherpstelslag weinig feedback geeft of er nu daadwerkelijk scherpgesteld wordt. Dat is gelukkig wel te zien aan het groene rondje in de zoeker, want het rood oplichten van het AF-punt in de zoeker bij het half indrukken van de ontspanknop is bij zonnig weer niet te zien.
Conclusie
De D7000 is een heel fijne reiscamera. De zeer duurzame body is niet licht, maar vormt daardoor met een zoomobjectief wel een goed uitgebalanceerd geheel. De camera laat zich met zijn vele knoppen en wieltjes heel makkelijk en vooral snel instellen, zelfs met je oog aan de zoeker kun je de belangrijkste aanpassingen moeiteloos doen. De scherpstelling heb ik van de ontspanknop afgehaald en naar de AE-L/ AF-L-knop achter op de body verplaatst. Daardoor kun je snel meerdere opnamen achter elkaar maken, zonder je zorgen te hoeven maken dat de AF ondertussen dingen doet die je niet wilt. De optische zoeker van deze DSLR is wat donker en klein, maar het grote voordeel is dat je er ook met de camera op Off nog steeds doorheen kunt kijken om te controleren of een opname die je in gedachte hebt ook daadwerkelijk wat gaat opleveren. Dat bespaart veel stroom. Van de drie accu’s die ik bij me had, heb ik met een week fotograferen er maar één gebruikt, ongelooflijk als je er ook nog bij bedenkt dat het al oude accu’s zijn. Ik vind de D7000 als reiscamera ook anno 2025 nog een aanrader.
Lees ook:
Oud digitaal #3
Oud digitaal #2
