Nikon Nikkor Z 24-70mm F2.8 S & Nikkor Z 24-70mm F4 S

Het aantal objectieven voor de Nikon Z 6 en Z 7 full-frame systeemcamera’s groeit gestaag. Voor 2019 staat nog een viertal lenzen op de roadmap en voor 2020 drie stuks. Inmiddels zijn er twee 24-70mm modellen beschikbaar. De F2.8-versie is 1400 euro duurder dan de F4-versie. Is dit grote prijsverschil gerechtvaardigd?

0
Nikon Nikkor Z 24-70mm F2.8 S

De 24-70mm F4 S kennen we al van onze tests met de Z 6 en Z 7 en de testpaneldag. Het is een compact model met een lekker brede zoomring en een smalle scherpstelring aan de body­zijde. Om hem in te schakelen moet je de zoomring van de punt naar de 24 mm stand draaien. Het voorste deel schuift daarbij 20 mm naar voren. In de 70 mm zoomstand is deze verlenging zelfs 49 mm. Er treedt echter geen speling op en hoewel van een dunner kunststof voelen de twee delen degelijk aan. De constructie is weerbesten­dig uitgevoerd.

Nikkor Z 24-70mm F4.0 S

Nikkor Z 24-70mm F4 S
De grote bajonet en de verkorte flens­afstand van de Z-camera’s bieden meer mogelijkheden bij de nieuwe objectiefont­werpen. Het is goed te zien dat rondom de achterlens veel ruimte over is, waar-door de kans op vignettering kleiner is. De front- en achterlens zijn met Nikon’s Nano Crystal-coating tegen reflectie, en met een fluorcoating tegen vocht, vuil en vingerafdrukken beschermd. Strooilicht wordt ook door middel van matzwarte cilindrische randen gedoofd en er wordt uiteraard ook een zonnekap meegeleverd. De filtermaat is een gangbare 72 mm en je kunt tot 30 centimeter dichtbij scherp­stellen. Het zevenbladige diafragma wordt elektromagnetisch gestuurd. De STM-stap­penmotor stelt snel, accuraat en – vooral belangrijk voor video – onhoorbaar scherp. Omdat de sensoren in de camera’s een vijfassige beeldstabilisatie hebben, zijn de lenzen daar niet mee uitgevoerd.

Beide 24-70 mm S-lenzen zijn goed afgedicht tegen stof en vocht.
Aan de lenscontrolering kan het diafragma of de belichtingscompensatie worden toegewezen. Je kunt hem ook uit zetten. Voor de lens-Fn toets staan 21 functies ter beschikking, zoals het gelijktijdig vergrendelen van de belichting en de autofocus.

Kwaliteit
Wie in raw (NEF) fotografeert, ziet in de nabewerking dat dit model van ingebouwde lenscorrecties is voorzien. Maar jpegs kunnen ook lensfouten laten zien, als de correcties daarvoor in de camera uit staan: correctie voor vignettering, diffractie en vertekening. In de Focus-tests gaan we er van uit dat men zulke correcties benut en we waarderen daar op in de beoordelings­staat. De weergave is vanaf de volle lens­opening zeer goed (hoeken) tot uitstekend (beeldcentrum). Fouten als coma en chro­matische aberratie zijn prima in het ontwerp gecorrigeerd. De zeven diafragmalamellen geven een rustige achtergrondonscherpte aan de opnames mee. De close-up weer­gave is opmerkelijk goed, meestal wordt daar meer gediafragmeerd omwille van een grotere scherptediepte.

100% deelvergroting uit een portretopname. F4 S-LENS OP 70 MM BIJ F11 (ISO 100; 1/125S) MET DE NIKON Z 7

Nikkor Z 24-70mm F2.8 S
In de rijke historie van de Nikkor-objectieven zijn al enkele roemruchte reportage-zoom-lenzen met het veelzijdige 24-70mm brandpuntsbereik gepasseerd. Het actuele AF-S F2.8 model met VR-beeldstabilisatie (voor spiegelreflexen dus) is relatief groot en zwaar; de nieuwe S-lens is compacter en lichter (maar wel zwaarder en groter dan de F4- versie) en biedt ook enkele nieuwe functies. Hij is weerbestendig en sober, zonder goud­opdruk uitgevoerd. Vooraan zit de scherp­stelring voor handmatige scherpstelling, daarna een brede zoomring en dichtbij de body een nieuwe functiering (Command dial). De A/M-schuif zit dichtbij de bajonet. Wat meteen opvalt zijn een L-Fn toets, een DISP-toets en een klein oled-display. In het cameramenu kun je uit 21 functies kiezen om aan de L-Fn toets toe te wijzen, zoals de praktische AE/AF lock. Met de displaytoets kun je de feitelijke brandpuntsafstand op het kleine oled-display aflezen. Uiteraard is dit ook in donkere omstandigheden goed te zien. Andere opties zijn het diafragma en de scherpstelafstand met indicaties (in de vorm van lijntjes) die de scherpte­diepte bij dat diafragma weergeven. Dat kan zinvol zijn bij bijvoorbeeld groepsfoto’s of productopnames.

Het display op het F2.8-model toont na een druk op de knop het diafragma, de brandpuntsafstand, of de scherptediepte. Die laatste is uiteraard gekoppeld aan het diafragma, de brandpuntsafstand en de scherpstelafstand. Na enkele seconden gaat het display uit en dat werkt stroombesparend.
De weergave van de Focus-testwand is perfect, we zien de 100% vergrote centrumtestkaart. F2.8 S-LENS OP 70 MM BIJ F8
Boven: een jpeg-opname zonder lenscorrecties aan, en onder mét die lenscorrecties. We zien vignettering en een tonvormige vertekening, zoals bij veel groothoeklenzen het geval is.
F2.8 S-LENS OP VOLLE LENSOPENING OP 24 MM ZOOMSTAND

Professionele lens
Dit is dus de standaard zoomlens waar de professionals de komende jaren hun reportages mee gaan maken. Bij de 70 mm stand is er een verlenging van 28 mm maar dit staat de degelijkheid niet in de weg. De frontlens heeft een extra ARNEO-coa­ting tegen reflectie gekregen, die verticaal invallend licht moet doven. Het multi-focusing scherpstelsysteem werkt snel en stil. Ook de gezichtsherkenning reageerde goed. Jammer dat deze mogelijkheid niet in het snelmenu is ondergebracht. En het lijkt een kleinigheid, maar de zonnekap moet ontgrendeld worden voordat deze afgenomen kan worden. De kwaliteit is fraai; beter nog dan die van de nog iets duurdere AF-S Nikkor 24-70mm F2.8 ED VR. De scherpte reikt tot in de uiterste hoeken en is hoog. De beeldvoordracht is fraai, er zijn geen lensfouten aan te wijzen en evenmin ‘focus breathing’: het lichtelijk veranderen van de beeldhoek bij het scherpstellen, dat in films heel lelijk is. De close-ups (boeket, trouwringen…) zijn mooi scherp met een aangenaam verzachte onscherpte-weergave. De balans met de Z 7-body is prettig.

De scherpe bloesem steekt fraai af tegen de onscherp weergegeven achtergrond.
F2.8 S-LENS OP 70 MM BIJ F4.8

Welke van de twee?
Deze twee 24-70mm lenzen zijn veelzijdi­ger en beter dan de AF-S equivalenten voor de spiegelreflexen. In vergelijking met de AF-S objectieven zijn er geen fouten aan te wijzen en het scheidend vermogen is hoger. Vooral de hoeken profiteren daarvan. In 100% vergrotingen van ISO 100 opnames is nog heel veel detaillering te zien; het lijken wel middenformaat-opnames! Terug naar het begin, waarin de vraag werd gesteld of het grote prijsverschil gerechtvaardigd is. Ten eerste: de beeldkwaliteit van de nieuwe S-lenzen is identiek (hoog!). De L-Fn toets met draairing en het oled-display met nut­tige info van de F2.8-lens is beslist te waar­deren en benutten. De vele functies die aan deze toets kunnen worden toegekend vind je niet op het F4-model. Je kunt daar­mee aan de U1-, U2- en U3-voorinstellingen op de camera totaal verschillende voor­keuren toewijzen die door het onderwerp bepaald worden. De lenscoatings zijn ook verbeterd ten opzichte van de enkelvoudige Nano Crystal coat van de 24-70mm F4. En niet te vergeten: een stop meer licht­sterkte kan voor de professionele fotograaf het verschil betekenen tussen een geslaagde en een mislukte opname, ondanks de vijf stops beeldstabilisatie die de sensoren in de Z 6 en Z 7 bieden.
Daardoor gaat mijn voorkeur (als professional) toch uit naar het lichtsterke model, ondanks die heel stevige prijs die echter toch weer lager is dan van de AF-S 24-70mm F2.8 voor DSLR. Overigens fijn dat Nikon de keuze biedt en ook een perfecte (4.0) lens biedt voor de vrijetijdsfotograaf die waar­schijnlijk moet sparen voor de aanschaf die hij niet van de winst af kan trekken.

De weergave is realistisch in kleuren en contrasten maar bovenal zeer gedetailleerd.
F2.8 S-LENS OP 31 MM BIJ F8

Een voorbeeld van het nut van de gecombineerde AE/AF Lock van de lens-Fn toets. Door de heldere lucht zou de opname zonder belichtings- vergrendeling donkerder uitpakken.
F2.8 S-LENS BIJ F4, DIAFRAGMAVOORKEUZE

Geef een reactie