Home Expositie Viva Varda! Tentoonstelling Agnès Varda in Eye Filmmuseum

Viva Varda! Tentoonstelling Agnès Varda in Eye Filmmuseum

0
Agnès Varda
Agnès Varda, beeld uit de film 'Varda par Agnès' © 2018 ciné-tamaris

De grote Franse filmmaker en fotograaf Agnès Varda staat centraal in de tentoonstelling Viva Varda!, vanaf 20 februari 2027 te zien in Eye Filmmuseum. Haar bewonderde werk is speels en sociaal bewogen, met een liefdevolle kijk op de wereld, en vernieuwend van vorm. Varda is een van de weinige vrouwen van haar generatie die vanaf de jaren vijftig een lange, roemrijke carrière als filmmaker heeft kunnen opbouwen.

Agnès Varda’s werk draait om plezier, nieuwsgierigheid en een intense betrokkenheid bij haar onderwerpen. Ook haar documentaires zetten je onmiddellijk aan om zelf beter te kijken naar de wereld om je heen. Haar scherpzinnige uitspraken en onmiskenbare stem zijn in de tentoonstelling Viva Varda! te zien en te horen aan de hand van fragmenten uit films en interviews, samen met 450 foto’s en objecten uit haar privéverzameling. Delen uit haar films worden op grote schermen geprojecteerd. Verder zijn enkele van haar kunstinstallaties te zien.

Agnès Varda, Oncle Yanco © 1967 ciné-tamaris

Geen keurslijf heeft ooit haar vrijheid en open blik kunnen inperken. Varda haar bekendste speelfilms zijn Cléo de 5 à 7 (1962), een van de meest eigenzinnige vertegenwoordigers van de Nouvelle Vague, Sans toit ni loi (1985), en de sprankelende documentaires Les glaneurs et la glaneuse (2000) en Visages villages (2017). Als wereldreiziger en geëngageerd kunstenaar had Varda ook een scherp oog voor maatschappelijke beroering. Haar films uit de jaren zestig en zeventig weerspiegelen de artistieke en politieke onrust van deze periode: de Cubaanse revolutie (Salut les Cubains, 1964), de Amerikaanse burgerrechtenbewegingen (Black Panthers, 1968) en de hippiegeneratie (Lions Love (… and Lies), 1969).

Dwalen

Agnès Varda’s feministische hart is voelbaar in haar vernieuwende verhalen, soms door te schokken, zoals in Le bonheur (1965), een ongekend gedurfd portret van een driehoeksverhouding. Dwalen speelt ook een belangrijke rol in haar vrije werk, des te baanbrekender omdat dit in Varda’s films wordt gedaan door vrouwen. Tot dat moment was de flâneur altijd een man. Ze voert reflecterende vrouwelijke personages op, wat in de beginjaren van haar loopbaan, de jaren 60, nog maar nauwelijks gebeurt. Haar filmische pamflet Réponse de femmes (Het antwoord van vrouwen, 1975) schetst een ander beeld van de vrouw en van liefdesrelaties, ver verwijderd van de clichés, wat haar werk nog steeds zeer actueel maakt. 

Agnès Varda
Beeld uit de film Oncle Yanco, Agnès Varda © 1967 Ciné-Tamaris

Vanaf de jaren 80 verdiept Varda zich in street art en mensen die in Los Angeles in de marge leven (Mur murs, 1982) en later in de steden en op het platteland van Frankrijk, zoals in Les glaneurs et la glaneuse (2000). In deze prachtige documentaire snijdt ze, even lichtvoetig als filosofisch, ook het probleem van overconsumptie aan. Dit alles in haar geheel eigen filmstijl: een aanstekelijke combinatie van speelsheid, loom dwalen en strakke regie. 

Agnès Varda maakte ook fotografisch werk en kunstinstallaties. In 2003 was haar installatie Patatutopia op de Biënnale van Venetië te zien. Vervolgens had ze verschillende solotentoonstellingen, onder andere bij de Fondation Cartier pour l’Art Contemporain en het Centre Pompidou in Parijs. In 2015 werd ze bekroond met de Ere-Palm op het Festival van Cannes en in 2017 met de Ere-Oscar voor haar hele oeuvre.

De tentoonstelling Viva Varda! is te zien van 20 februari 2027 t/m 22 augustus 2027 in het Eye Filmmuseum.

Zie ook: Binnenkort bij Foam: Yorgos Lanthimos: Photographs

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Geef je reactie!
Schrijf hier je naam