De momenten van Lotte Ekkel

0
Lotte Ekkel
©Lotte Ekkel
Lotte Ekkel
Lotte Ekkel ©Kathrin Mundwiler

Het werk van Lotte Ekkel is een intrigerende mix van kleur en zwart-wit, van licht en schaduwen, van stad en natuur en van persoonlijk tot abstract. In haar beelden koestert ze de kwetsbaarheid, veranderlijkheid en vluchtigheid van elk klein moment.

Lotte Ekkel (1988) is al zo’n 20 jaar bezig met fotografie. Veel daarvan kreeg ze mee van haar moeder, die veel fotografeerde en ook een donkere kamer had. Na haar studies Italiaanse taal en cultuur en Europese studies besloot ze dat ze toch meer wilde weten over de kunstwereld. Ze werkte een tijdlang bij een gallery en richtte zich verder op haar fotografie. Op een gegeven moment dacht ze: “ik ga nu voor mezelf beginnen. En dat heeft eigenlijk heel goed uitgepakt. Daar ben ik nog elke dag dankbaar voor.”

Lotte Ekkel
©Lotte Ekkel

Je zit nu bij Mick Agence?
“Klopt. Mick heeft een agentschap opgezet voor alleen vrouwelijke kunstenaars. Dit breidt ze nu uit, ze staat op beurzen en krijgt ook een kleine pop-upruimte. Ze heeft haar agentschap in 2022 opgericht en heeft dit jaar met ‘Unseen’ en ‘AAF’ haar eerste twee beurzen gedraaid in Nederland. Komend jaar gaat ze zich richten op internationale beurzen en pop-up exposities. Het is fijn werken met alleen vrouwen, we bouwen echt samen aan dingen. Het voelt goed om een ‘partner in crime’ te hebben, want het is best wel moeilijk om alles in je eentje te doen. Je ziet wel vaker bij fotografen en überhaupt bij kunstenaars, dat ze niet zakelijk zijn, zichzelf niet kunnen promoten. Door met Mick te werken kan ik me richten op dat waar ik goed in ben: fotograferen. Ik ben begonnen met werk op Instagram te plaatsen en daar kwamen opeens klanten op af. Ook via mijn website en via via. Laatst zei iemand tegen me: ‘Jij gooit maar iets op Instagram en daarna laat je het maar gebeuren’, en dat is ook zo. Ik ben in die zin niet commercieel ingesteld. Al trekt het me wel steeds meer om naast mijn vrije werk dingen in opdracht te doen en heb ik hiervoor zelfs de eerste klussen lopen.”

Lotte Ekkel
©Lotte Ekkel
Lotte Ekkel
©Lotte Ekkel

Ik vroeg me inderdaad af of je ook opdrachten doet.
“Ik werk soms in opdracht, portretten bijvoorbeeld. De afwisseling tussen vrij werk en commerciële klussen spreekt mij aan, maar tot op heden lag mijn focus vooral op vrij werk. Ik heb een eigen kijk op dingen en kan zo een aantal merken bedenken die bij mijn handtekening zouden kunnen aansluiten. Ik heb de afgelopen tijd genomen om hierin te groeien en te kijken wat er bij me past en wil hier nu samen met Mick actiever vorm aan gaan geven.”

Lotte Ekkel
©Lotte Ekkel

Je werkt zowel in kleur als in zwart-wit. Maak je die keuze intuïtief?
“Ja. Op het moment dat ik de foto maak, zie ik het eindresultaat al voor me. Hoe het licht zal zijn, of het kleur of zwart-wit wordt, welke uitsnede en wat ik aan bewerking ga doen. Daar heb ik wel een soort antenne voor ontwikkeld.”

Ik vind jouw werk wel een soort combinatie tussen Albaran Cabrera en Jack Davison.
“Oh, grappig om te horen. Jack Davison, dat is een van mijn grote helden… Albaran Cabrera heeft ook veel natuur, dat dromerige. Ook wel rare vormen, waardoor je niet precies weet waar je naar kijkt. Dat heeft Jack Davison natuurlijk ook, je moet twee keer kijken. Dat trekt mij erg aan in zijn werk. En ook het kleurgebruik van deze kunstenaars. Wat ik zo goed vind aan Davison is dat hij een hele sterke handtekening heeft. Of hij nu portretten schiet, of commercieel, straat, kleur of zwart-wit, je ziet altijd dat hij het is. En hij hoeft daarin niet te kiezen. Ik heb vaak te horen gekregen dat ik nu moet gaan kiezen: zwart-wit of kleur, voor abstract of straatfotografie’, en dat wil ik helemaal niet.”

Lotte Ekkel
©Lotte Ekkel
Lotte Ekkel
©Lotte Ekkel

Hoe ga je te werk? Ga je naar buiten en zie je wel wat je tegenkomt?
“Meestal wel. Ik fotografeer vooral als ik op reis ben. Dat komt omdat het licht in landen als Mexico of Lanzarote echt ongeëvenaard is, dat vind je hier niet. En in mijn werk draait het veel om licht. Er heeft net werk van mij op twee beurzen gehangen, waarbij ik heb gekozen voor kleur en vrij abstracte, bijna schilderachtige werken. Ik merkte bij het selecteren dat, waar de foto’s ook gemaakt zijn, dat er wel een lijn in te zien is. Dat vond ik wel leuk om te ontdekken. Ik denk dat ik, zowel in mijn straatbeelden als in natuur en details, altijd dat moment kies waarin je voelt dat er verandering op komst is, en dat je die spanning ook een beetje terugziet in het werk. Ook al is het een mooi roze werk, je voelt van: dat licht is bijna weg. Of je doet één stap naar links en je ziet het lijnenspel niet meer. Door dan de foto te maken, bevries je dat moment voor altijd. Zo’n moment lijkt klein en statisch, maar omdat alles altijd verandert zijn juist deze kleine momenten alles wat we hebben. Het zijn ook vaak kleine details waar veel mensen snel aan voorbijlopen. En juist in dat kleine zit eigenlijk veel groots. Ik geloof dat onze gedachten en dat wat we op een bepaald moment voor waar aannemen eigenlijk veel eranderlijker zijn dan we denken. Als we dat kunnen zien en omarmen, kunnen we tegelijkertijd de relativiteit en de schoonheid van elk moment zien. De schoonheid en alledaagsheid van deze momenten is denk ik wel de rode draad in al mijn werk.”

Lotte Ekkel
©Lotte Ekkel

Ben je veel met de nabewerking bezig?
“Dat valt wel mee. Het zijn meer de basisdingen die ik doe. Ik ben niet zo’n Photoshopper. Ik crop voornamelijk en ik trek soms wat aan het contrast en pas de kleur iets aan. Ik ben niet dagen met één foto bezig, helemaal niet. Dat past ook niet bij mijn werk. Want het zijn juist die momenten die er gewoon zijn, voor het oprapen, alleen gaan veel mensen eraan voorbij. Die momenten wil ik vastleggen, om daar even bij stil te staan. Ik maak vaak foto’s tijdens golden hour, bij het laatste licht van de dag. Op dat moment zijn de kleuren warm en diep en is het beeld nagenoeg perfect van zichzelf. Ik laat foto’s vaak lange tijd liggen en dan ga ik er nog eens doorheen en nog eens. Dan komen er steeds meer dingen uit, of zie ik stukjes die ik toch wil gebruiken.”

Lotte Ekkel
©Lotte Ekkel
Lotte Ekkel
©Lotte Ekkel

Jij fotografeert digitaal, maar je maakt ook analoge Toyobo-prints.
“Ja, hierbij belicht ik een digitaal beeld op een aluminium plaat voorzien van een lichtgevoelige polymeerlaag. Deze druk ik vervolgens af als ets. In mijn fotografie doe ik alles heel intuïtief en dit is best wel technisch, dat vind ik een extra erdieping. En elke print is uniek, dat vind ik ook mooi. Ik maak de Toyobo-afdrukken bij AGA LAB in Amsterdam. Na een korte cursus mag je daar zelf aan de slag in de donkere kamer. Ik ben daar nu regelmatig te vinden.”

Je werkt aan het project Poetic Visions, waarin je jouw Toyobo-prints wilt combineren met de poëzie van jouw vader, Frits Ekkel.
“Mijn vader is drie jaar geleden overleden. Hij was schilder, maar vooral ook dichter. Hij heeft mij leren kijken. Hij heeft mij mijn hele leven meegesleept naar elk mogelijk museum en naar alle kerken die er te vinden waren. Als tiener had ik nooit verwacht dat ik zo uitgebreid in het werk van mijn vader zou duiken. Nu, na zijn overlijden heb ik dat wel gedaan. Tijdens het opruimen van zijn atelier vond ik daar veel meer gedichten waarvan ik niet wist dat ze bestonden. Dat wat hij in zijn gedichten wilde vertellen, doe ik in beeld. Het lijkt me een mooie combinatie om een serie poëtische beelden bij zijn gedichten te maken. Ik houd van de combinatie tekst en beeld. Ik heb veel met muziek en met songteksten. Daar zie ik ook vaak beelden bij in mijn hoofd.”

Lotte Ekkel
©Lotte Ekkel

Wil je daar dan een boek mee maken?
“Ja, dat is wel het idee, in ieder geval een expositie. Maar dit is een langdurig project, dat overal tussendoor loopt. Ik wil dit ook doen omdat mijn vader zelf eigenlijk nooit iets met zijn werk heeft gedaan. Hij werd door vrienden weleens ‘de dichter achter de heg’ genoemd, wat ik heel mooi vond. Het was ook waar, want hij was elke dag aan het werk in zijn in zijn atelier, maar hij is er nooit mee naar buiten getreden. Hij heeft wel een paar dichtbundels uitgebracht, maar in heel kleine oplages, eigenlijk alleen voor vrienden en familie. Hij was heel bescheiden. Die karaktertrek heb ik van hem meegekregen, wat mooi is, maar mij ook kan belemmeren. Dit project is tegelijkertijd ook een onderzoek naar de relatie tussen mij en mijn vader, en naar mijn kunstenaarschap en dat van hem. Drie jaar voor zijn dood, hij had toen al Alzheimer, hebben we met alle familie en vrienden een voordekunst-campagne opgezet en een gedichtenbundel voor hem gemaakt met al zijn werk. Dat is prachtig geworden. Daar was hij echt trots op als een pauw. Dat was een heel mooi moment.”

Lotte Ekkel
©Lotte Ekkel

Wat zijn je plannen voor de komende tijd?
“Ik wil wat meer tijd besteden aan de Toyobo-prints en de gedichten van mijn vader. En misschien wil ik ook iets met zijn schetsen doen, want die zijn ook in zwart-wit. Daar zitten ook dezelfde lijnen in als bij mij. In februari staan we met Mick Agence op een beurs in Brussel en als alles doorgaat staan we volgend jaar ook in Basel en Shanghai. En. En ik ga naar Mexico voor een workshop bij Alex Webb, waar ik ook groot fan van ben. Er zijn maar tien deelnemers, dus dat wordt echt fantastisch. Daarna blijf ik er nog een paar weken om te fotograferen. Met Mick ben ik me aan het oriënteren op welke buitenlandse galeries bij mij passen. De eerste aanvragen van galeries zijn er, maar ze moeten qua visie en andere kunstenaars wel aansluiten. Het is een droom om op den duur ergens een solo show te hebben. Of dat met bestaand werk is, of dat dat met Poetic Visions zal worden, weet ik nog niet. Ik ben heel blij met hoe alles nu gaat. Het is jammer dat mijn vader het niet meer meemaakt; hij was mijn allergrootste fan.”

Meer zien van Lotte Ekkel? Dat kan op lottelisaekkel.com en mickagence.com

Dit artikel komt uit Focus van december 2023. Heb je die nog niet gelezen? Koop hem nu hier!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Geef je reactie!
Schrijf hier je naam