Nog de hele zomer kun je de World Press Photo 2026 tentoonstelling bekijken in De Nieuwe Kerk. De expositie toont een selectie uit 57.376 inzendingen van 3.747 fotografen uit 141 landen en reist daarna door naar meer dan zestig locaties wereldwijd.
In totaal zijn er 42 winnende fotografen en projecten. De wedstrijd werkt met zes regio’s waarbij inzendingen worden beoordeeld op basis van waar de foto’s en verhalen zijn gemaakt. Er zijn per regio drie single foto’s geselecteerd, drie series en één langlopend project. Zo ontstaat een breed en representatief overzicht van de beste fotojournalistiek en documentairefotografie van het afgelopen jaar, van lokale verhalen tot wereldwijde gebeurtenissen. Die regio’s zijn: Afrika, Azië-Pacific en Oceanië, Europa, Noord-en Midden Amerika, Zuid Amerika en West, Centraal-en Zuid-Azië.
De hoofdprijs, Foto van het Jaar, is voor de Amerikaanse fotograaf Carol Guzy met haar foto Seperated by ICE, waarin een migrantenfamilie op een beslissend moment uit elkaar wordt gehaald. Het beeld toont hoe een Ecuadoraanse man zonder strafblad na een rechtszitting in New York wordt aangehouden door immigratieagenten. Zijn vrouw en drie kinderen blijven achter, zonder inkomen en in onzekerheid over de toekomst. Guzy maakte de foto in het Jacob K. Javits Federal Building, een van de weinige plekken in de Verenigde Staten waar fotografen nog toegang hebben tot dit soort procedures.
Ze draagt haar prijs op aan de mensen die ze fotografeerde. “De moed om hun leven open te stellen voor onze camera’s heeft het mogelijk gemaakt hun verhalen te vertellen. De prijs is voor deze mensen. En niet voor mij.”
Aid Emergency in Gaza
Een van de finalisten is de Palestijnse fotograaf Saber Nuraldin, die werd genomineerd met Aid Emergency in Gaza. Op de foto is te zien hoe mensen een vrachtwagen beklimmen die meel de Gazastrook binnenbrengt, een beeld dat volgens de jury de schaal en urgentie van de hongersnood zichtbaar maakt. Hij beschrijft hoe hij de foto maakte onder extreme omstandigheden. “Ik was fysiek uitgeput en verzwakt door honger en hitte, maar vastberaden om vast te leggen wat er gebeurde. Het was een moment van urgentie en verantwoordelijkheid.”
De mensen op de foto zijn volgens hem “burgers van alle leeftijden” die proberen voedsel te bereiken. Hun beweging, schrijft hij, weerspiegelt “overleving, urgentie en wanhoop.” Zijn positie als fotograaf is daarbij niet afstandelijk. “Ik ben zowel getuige als onderdeel van dezelfde realiteit. Ik leef onder dezelfde omstandigheden en leg vast wat er om mij heen gebeurt.” De erkenning als finalist ziet hij vooral als een kans om het verhaal van Gaza onder de aandacht te brengen. “Het betekent dat de wereld ziet wat hier gebeurt.” Tegelijkertijd beschrijft hij de huidige situatie als onverminderd zwaar. Basisvoorzieningen zijn schaars en onbetrouwbaar, en het dagelijks leven blijft zorgelijk.
The Trials of the Achi Women
De andere finalist is de Amerikaanse fotograaf Victor J. Blue met The Trials of the Achi Women. Op de foto staan Maya Achi-vrouwen buiten een rechtbank in Guatemala-Stad, nadat voormalige paramilitairen zijn veroordeeld voor verkrachting en misdaden tegen de menselijkheid tijdens de burgeroorlog (1960-1996).
Blue werkt al meer dan twintig jaar in Guatemala en richt zich op de nasleep van het conflict. Voor dit project zocht hij specifiek naar verhalen over overgangsrecht: hoe een samenleving probeert recht te doen aan misdaden uit het verleden. Via die zoektocht kwam hij in contact met de Achi-vrouwen. “Ik was meteen onder de indruk van hun moed en vastberadenheid,” zegt hij. “Ze vochten niet alleen voor hun eigen zaak, maar ook voor gerechtigheid in bredere zin.”
Het vertrouwen dat nodig was om hun verhaal vast te leggen, bouwde hij in de loop van jaren op. In plaats van de vrouwen enkel als slachtoffers te benaderen, bezocht hij hen thuis en sprak hij uitgebreid met hen over hun dagelijks leven. “Ik wilde ze begrijpen als mensen, niet alleen in de context van wat ze is aangedaan,” zegt hij. Sommige gesprekken duurden uren. Opvallend vond hij hoe open de vrouwen spraken over het geweld dat zij hadden meegemaakt. “Ze waren klaar om de schaamte van zich af te werpen en gerechtigheid te zoeken.”
Zijn foto’s zijn in zwart-wit gemaakt, een bewuste keuze. Volgens Blue plaatst dat het verhaal in een bredere historische context en legt het een visuele verbinding met archiefbeelden uit de periode van de burgeroorlog.
Met de internationale aandacht hoopt hij dat de Guatemalteekse overheid uitvoering geeft aan de gerechtelijke uitspraken, waaronder schadevergoedingen en onderwijs over de gepleegde misdaden. “Het belangrijkste is uiteindelijk verantwoording,” zegt hij. “Dat deze misdaden niet vergeten worden en dat duidelijk is dat ze niet zonder gevolgen blijven.”
World Press Photo 2026
tot en met 27 september
De Nieuwe Kerk
De Dam 12, Amsterdam
Tickets via nieuwekerk.nl
De winnende foto’s zijn gepubliceerd in het World Press Photo Jaarboek 2026 (Uitgeverij Lannoo).
