De 20ste Foam Paul Huf Award gaat naar Shayan Sajadian (1994, Iran). Sajadian documenteert in zijn werk het leven van gemarginaliseerde gemeenschappen in Iran, waaronder mensen die te maken hebben met verslaving en armoede.
Vanuit langdurige projecten en nauwe relaties met de mensen die hij fotografeert, onderzoekt Sajadan de grenzen van identiteit en legt hij perspectieven bloot die voorbij bestaande beeldvorming reiken. Zijn beelden zijn teder en oprecht. Het hedendaagse beeld van de Iraanse samenleving dat via de pers wordt geschetst geeft slechts een beperkt beeld van de werkelijkheid weer. De fotografie van Sajadian toont een gelaagder en genuanceerder beeld van de samenleving. Sajadian werd in het bijzonder geprezen voor zijn serie State of being.
Een onafhankelijke, internationale jury bestaande uit vijf fotografie-experts selecteerde de winnaar uit een groep van 105 fotografen, die waren voorgedragen door 24 nominatoren vanuit verschillende expertises en continenten. Het juryrapport luidt: “Shayan’s werk biedt ons een andere blik op Iran, een blik die verder gaat dan de politieke beeldtaal waarmee het land zo vaak wordt neergezet. Hoewel de beelden mannelijkheid onderzoeken, schuilt er een zekere kwetsbaarheid en tederheid in. Zijn beeldtaal voelt persoonlijk, intiem en oprecht aan. De beelden lijken voort te komen uit zijn eigen ervaringen, observaties en de behoefte om de wereld om hem heen op zijn eigen manier vast te leggen. Tijdens de jurering bleven zijn beelden ons bij. En daarin schuilt misschien wel de kracht van zijn werk: zijn werk eist geen aandacht op, maar laat wel een indruk achter die lang blijft hangen.”
De award
Shayan Sajadian krijgt een solotentoonstelling bij Foam in het najaar van 2027. Daarnaast ontvangt hij een geldbedrag van €20.000 en wordt zijn werk opgenomen in een publicatie van Foam Magazine. Als 20ste winnaar zal Sajadian’s naam toegevoegd worden aan een indrukwekkende lijst van alumni. Eerdere winnaars waren onder andere Myriam Boulos (2025), Hiền Hoàng (2024), Felipe Romero Beltrán (2023), Lebohang Kganye (2022), Laia Abril (2020), Eric Gyamfi (2019), Daniel Shea (2018), Romain Mader (2017), Daisuke Yokota (2016), Momo Okabe (2015), Alex Prager (2012), Pieter Hugo (2008) en Taryn Simon (2007).
Over Shayan Sajadian
Shayan Sajadian (1994, Iran) studeerde architectuur aan de Universiteit voor Kunst en Architectuur van Shiraz, voordat hij zich voornamelijk op fotografie ging focussen. Sajadians fotografische praktijk ontwikkelde zich vanuit een persoonlijke betrokkenheid bij thema’s als verslaving en sociale marginalisering. Zijn vroege werk vond zijn oorsprong in zijn eigen familiegeschiedenis en breidde zich geleidelijk uit naar ontmoetingen met mensen die zich buiten de maatschappelijke norm bewegen. Onder hen bevinden zich mensen die kampen met verslaving, drugsdealers, personen die betrokken zijn bij criminele activiteiten en anderen die op gespannen voet staan met sociale en juridische systemen. Hij combineert documentairefotografie met een openheid voor verbeelding en surrealisme, waardoor zijn beelden zich bevinden tussen de geleefde werkelijkheid en subjectieve waarneming. Zijn werk is tentoongesteld op Photo London, in groepstentoonstellingen in Iran en is uitgelicht door The Guardian, WePresent en GQ Middle East.
