Het werk van Misha de Ridder verkent het centrum van Amsterdam alsof het een wildernis betreft. Wie naar zijn uiterst gedetailleerde foto’s kijkt, kan niet anders dan er samen met hem in verdwalen. Centraal in deze tentoonstelling staat een reeks werken die in de herfst zijn gemaakt; hierin brengen de grammatica van de bladeren, het handschrift van de stengels en de stilte van de wind aan het wankelen wat we menen te weten over de wereld.
De camera is geen machine om de wereld te creëren, maar een machine om de wereld te zien en erin te zijn. Wat overblijft wanneer het kijken ophoudt een handeling te zijn, is the given, oftewel het gegevene: de wereld zoals die is.
De carrière van de ridder kenmerkt zich door voortdurende evolutie en experiment. In zijn werk met fotografie, video en ‘protocol art’ zoekt hij naar het mystieke in het alledaagse en probeert hij zichtbaar te maken wat niet in woorden te vatten is. Hij beschouwt de natuur niet als een code waarvan we de sleutel zijn kwijtgeraakt, maar als iets dat simpelweg is en zich toont, zonder dat er iets achter schuilgaat dat ontcijferd moet worden. Alles wat we weten, staat daarbij in de weg.
Taal is een constructie die ons op afstand van de wereld heeft geplaatst, en toch is er geen manier om erbuiten te staan. De camera ontkomt niet aan taal; hij opereert aan de grenzen ervan en is verbonden met wat zich ervoor bevindt op een manier die hij nooit volledig kan prijsgeven. In die zin zijn deze foto’s minder een betoog dan een spoor, een getuigenis van wat zich heeft geopenbaard. Woorden – ook deze – zijn de ladder die je onder je vandaan schopt.
Te zien vanaf 17 oktober 2026 bij Caroline o’breen gallery
Hazenstraat 54
1016 SR Amsterdam
Open van woensdag t/m vrijdag van 12u tot 18u en zaterdag van 13u tot 18u.
Zie ook: Het Verzetsmuseum – Tentoonstelling Fri, Libertat, Merdeka
